والدین ممکن است ندانند با زدن حرف هایی مانند «این چه لباس بچه گانه ای است که پوشیده ای؟» یا « از خواهر یا برادرت یاد بگیر!» و یا جملات مخرب دیگر چه تاثیرات منفی بر روح و روان کودک خودشان می گذارند و ممکن است در آینده آنها چه تاثیرات مخربی داشته باشند. کودکان در هر سنی باشند روش های درست و غلطی برای ارتباط برقرار کردن با آنها وجود دارد که بهتر است بدانیم چگونه باید با آنها رفتار و صحبت کنیم و چه حرف هایی را نباید به کودکان زد! واژه‌هایتان را با دقت انتخاب کنید، زیرا که کودک شما به حرفتان گوش می‌دهد.

حرف هایی که نباید به کودکان زد:

  • من را تنها بگذار: مشكل اينجاست كه وقتي شما به بچه مي‌گوييد «اذيت نكن» يا «من سرم شلوغه» آن‌ها فكر مي‌كنند، هيچ راهي براي حرف زدن با شما ندارند چون شما هميشه آن‌ها را درك مي‌كنيد پس سکوت میکنند. اگر الگوي صحيح داشته باشيد مطمئن باشيد وقتي فرزندتان بزرگ شد ديگر كم حرف نيست و حرف‌هايش را با شما مي‌زند. در زمان‌هايي كه مي‌دانيد بسيار كار داريد از دوستان‌ و خانواده كمك بگيريد، يا كودك را با تماشاي يك كارتون يا بازي مشغول كنيد تا به اين ترتيب زماني را به‌خودتان اختصاص دهيد. پارامترهايي را در اين مواقع مي‌توانيد ايجاد كنيد از قبيل اين‌كه به كودك بگوييد: «مامان بايد يه كاري رو تموم كنه پس تا اون موقع بي‌سر و صدا يه نقاشي قشنگ برام بكش، وقتي كارم تموم شد با هم ميريم بيرون.»

 

  • چرا این قدر ژولیده و نامرتبی؟/این چه لباسی است پوشیده ای: کودکتان، لباس تميز و مرتبی به تن دارد اما درست یك ساعت بعد با یك تی‌شرت كثیف، شلوار پاره و موهای به هم ریخته جلوی شما حاضر می‌شود. انتقاد كردن از بچه، زمینه را برای كشاكش فراهم مي‌كند. سعی کنید کمتر به کودکتان سخت بگیرید. هنگامی كه بچه تصمیم می‌گیرد با دوستانش بیرون برود، بگذارید هر لباسی را كه مایل است، بپوشد اما اگر با شما برای شام خوردن بیرون می‌آید، نباید هر لباسی را كه می‌خواهد، بپوشد. به فرزندتان آموزش دهید كه در موقعیت‌های متفاوت، چه بپوشد.

 

  •  چه بچه خوبي:  كلمات مثبت در مجموع يكي از موثرترين ابزارهای تربیتی براي والدين است. مشكل زماني ايجاد مي‌شود كه تشويق و ستايش مبهم و بي‌رويه مي‌شود. وقتي براي هر كار كوچك از تمام كردن شيرش تا كشيدن نقاشي به او مي‌گوييد «چه كار بزرگي كردي» اين جمله معناي اصلي خود را از دست مي‌دهد. براي آن‌ها مي‌توانيد تفاوت تشويق براي چيزهاي كوچك و همچنين تشويق براي كارهاي مهم‌تر را بيان كنيد. سعي كنيد براي كارهاي مهم كودك را تشويق كنيد اگر كودك شما هر روز شيرش را كامل مي‌خورد يا هر روز نقاشي مي‌كشد نيازي به تشويق نيست. بهتر است نگاه تخصصي داشته باشيد به جاي اين‌كه بگوييد «چه نقاشي قشنگي» بگوييد «چه رنگ‌هاي زيبايي براي خال‌هاي سگ به كار بردي.» رفتار كودك را مورد ستايش قرار دهيد نه خود كودك را.

 

  • صبر كن تا بابا بيايد: این جمله نه تنها نوعي تهديد است بلكه ترويج نوعي نظم و انضباط سفت و سخت است. براي تاثير بهتر بايد حواس‌تان به موقعيت‌تان باشد. تنبيهي كه به تعويق مي‌افتد با عملي كه فرزندتان انجام داده توالي ندارد و تا وقتي كه پدر خانواده به خانه برسد كودك شما آن را از ياد مي‌برد كه دقيقا چه كار اشتباهي انجام داده است. با سپردن تنبيه به والد ديگر، اقتدار خود را تضعيف مي‌كنيد. ضمن آن‌كه پدر خانواده را در نقش پليس به كودك مي‌شناسانید و ذهنیتش را نسبت به پدرش خراب می کنید و باعث می شوید به پدرش به چشم یک مجازات کننده نگاه کند.

 

  • تو همیشه / تو هیچ‌وقت: تعمیم دادن رفتارها می‌تواند به هر رابطه‌ای آسیب بزند؛ با تعمیم دادن رفتارهای گذشته به موقعیت‌های جدید می‌توانید به ارتباط‌تان با او آسیب بزنید. هرگز و در هیچ شرایطی او را به همیشه اشتباه کردن متهم نکنید و حتی اگر اشتباه امروزش را در گذشته هم مرتکب شده بود، با یادآوری این واقعیت او را به همیشه بد بودن متهم نکنید.

 

  • چرا نمی‌ تونی مثل اون باشی:  همه آدم‌ها قرار نیست در یک زمینه موفق باشند و فرزند شما هم قرار نیست آرزوهای از دست رفته شما را به بار بنشاند. این کار باعث تضعیف اعتماد به نفس شده و ممکن است به افسردگی کوذکان در سالهای بزرگی اش منتهی شود.

 

  • تو بی‌نظیری: شاید بخواهید با تهییج فرزندتان به او برای کار بیشتر انگیزه دهید اما اگر بعد از هر تلاش او در تشویق کردنش اغراق کنید به جای به وجود آوردن انگیزه تلاش، او را به پاداش‌های کلامی خود وابسته می‌کنید. در عین انگیزه دادن به فرزندتان و گفتن نقاط مثبت کارش، برایش توضیح دهید که در چه زمینه‌ای باید بیشتر تلاش کند و به هیچ‌ وجه از شکست‌ های دیگران برای او پله ترقی نسازید.

 

  • داری دیوونم میکنی: این جمله یکی از مخرب ترین جمله ها برای کودکان است. بچه ها احترام گذاشتن و توجه به خود را از والدینشان یاد میگیرند به همین دلیل گرفتن حس بی توجهی و بی اهمیتی از والدینشان اثرات مخربی روی روحیه کودک به مدت طولانی میگذارد.

 

  • تو چاق هستی: اگر کودکتان اضافه وزن دارد هیچوقت به او نگویید که تو چاق هستی. چون او میشنود که تو زشت هستی. برای اینکه بخواهید کودکتان را تشویق به کم کردن وزن کنید روی اضافه وزنش تمرکز نکنید بلکه او را تشویق کنید که ورزش کند و قدرت بدنی اش را بالا ببرد حتی خودتان هم پا به پایش تحرک داشته باشید.

 

  • تو مرا شرمنده/ناامید می‌کنی: با گفتن این حرف این پیام را به آنها می دهید که خود آنها دارای عیب هستند و نه رفتارشان. این احساس عمیق شرمندگی در شخصیت آنها ریشه می‌کند و سال‌ها برای ترمیم آن‌ زمان نیاز است. برای آنها به صراحت روشن کنید که مشکل رفتار آنها است، نه خودشان.

 

  • تو مشکلی نداری: با اینکه این حرف با نیت بسیار خوبی گفته می‌شود، اما تایید بیش از حد کودکان به آنها یاد میدهد که احساس خودشان را خیلی جدی نگیرند. اگر کودک‌تان به شما می‌گوید که خوب نیست و مشکلی دارد، به او فرصت بدهید تا بفهمد چه چیزی در حال رخ دادن است و سپس از او بپرسید چه مشکلی دارد و به نیاز او پاسخ دهید. با آموزش این روند، به او کمک می‌کنید توانایی‌های درونی خود را افزایش دهد و درآینده اعتماد به نفس بیشتری در روابطش خواهد داشت و موفق تر خواهد بود.

 

  • خودت را جمع کن/ مرد باش/ خودت یک چیزی روی زخمت بگذار: نباید به کودکان گفته شود احساسات‌شان را برای خودشان نگه‌ دارند، زیرا برای رشدشان خطرناک است. چرا که با زدن این نوع حرف ها به کودکان خود می‌آموزید که احساساتشان را نباید به زبان بیاورند و این باعث بروز مشکلاتی مانند اضطراب و افسردگی در آینده می‌شود.

 

  • پسرها ذاتا این‌ طوری هستند: تایید خشونت و رفتار آسیب‌زای مردان، حتی مردان کوچک، در نهایت منجر به فرهنگ تجاوز می‌شود. اگر به فرزندان خود بگویید پسرها به طوری ذاتی خشن‌تر هستند و خشونت آنها به خاطر جنسیت‌شان کاملا طبیعی است، زمانی که این کودکان بزرگ شوند زندگی دیگران در جامعه به خطر خواهد افتاد پس سعی کنید هیچ وقت رفتارهای خشونت آمیزشان را تشویق نکنید.

 


نویسنده مطلب modiresite